HONDENSPROETEN

Seizoensgebonden pigmentvlekken op de anders babyroze buik van mijn hondje Mia. Een jaarlijks terugkerend verschijnsel dat zich alleen in de zomermaanden voordoet en dat ik assumerend toeschreef aan de werking van de zon. Big deal: Ik krijg sproeten op mijn neus, Mia krijgt lichtbruine vlekken op haar lichtbehaarde tot kale onderlichaam. Hooguit een geinig fenomeentje te noemen, maar niks zorgelijks toch? Inderdaad, tót mijn vriend er een opmerking over maakte: “Heb je weleens aan de dierenarts gevraagd of het geen kwaad kan?”

En..bakken maar!

En..bakken maar!

Kan geen kwaad?
Ehhh, nee dus. Redenen: (1) het trekt steeds vanzelf weg in het najaar, ‘dus’ geen schade; (2) de oorzaak is duidelijk; (3) het lijkt haar niet te hinderen; (4) het is een ex-straathondje uit Kreta dus als er een Amsterdams hondje built for sunshine is, is zij het wel!

Maargoed, ik ging er toch over nadenken en deed wat je in zo’n geval doet: het orakel der orakels raadplegen: Internet.
Al snel vind ik op de FAQ pagina van dierenwinkel Pets Place een post van een hondeneigenaar die iets soortgelijks ervaart:

“Onze kortharige chihuahua heeft in de winter een (kale) rose buik, en ‘-zomers krijgt zij grote pikzwarte vlekken op buik en voorzijde hals, is dat normaal? En kan het geen kwaad?”

Waarop dierenarts Evelien Kreuk antwoordt:

“Pigment kan in de loop van het leven toenemen in de huid. Ik kan dit niet relateren aan het seizoen. Als de plekken weer wegtrekken lijkt het me geen kwaad kunnen. Mochten ze blijven is het aan te raden de plekken even aan de dierenarts te laten zien voor de zekerheid. Het is vrijwel altijd onschuldig, maar er bestaan theoretisch huidtumoren van pigmentcellen.”

Hot topic
Het bericht van Kreuk stelt mij voldoende gerust maar ik zoek als brave speurneus toch nog even verder. En ja hoor, de wereld der ins & outs van vlekken op hondenhuiden blijkt fors. Waslijsten aan verschillende typen (pigment)vlekken met nóg langere lijsten aan oorzaken en – mogelijk (zeer) schadelijke – gevolgen scrollen voorbij op mijn laptopscherm. Zo blijkt maar weer: noem een willekeurig onderwerp en op internet blijkt het een hot topic te zijn. In zekere kringen althans.

In veel gevallen, zo lees ik, zijn deze vlekken heel normaal  en kunnen ze vanaf de geboorte aanwezig zijn. Ze jeuken of schilferen niet en de huid is niet verdikt. Kortom, ze doen de hond geen kwaad. Huidverkleuring kan ook vaak veroorzaakt worden door – daar heb je het weer – blootstelling aan de zon. Ook bepaalde medicijnen of zalven kunnen de oorzaak zijn. De verkleuring kan daarnaast ook een symptoom van een onderliggende aandoening zijn. Tot slot kan de kleur van de hondenhuid ook nog eens variëren afhankelijk van het ras en leeftijd van de hond.

Zonschade en het K-woord
Heel veel mogelijke oorzaken dus en allemaal reuzeinteressant (ok, niet allemaal) maar laat ik me om praktische redenen beperken tot wat in mijn – of liever Mia’s – geval relevant is: de tijdelijke, door zon veroorzaakte pigmentvlekken. Réuzeinteressant 😉

Wat gerichter zoeken brengt mij tot een iets zorgbarender artikel dat stelt dat de sproeten/vlekken die zich voordoen na blootstelling aan teveel zonlicht geassocieerd kunnen worden met zonschade. Dit vormt vooral een gevaar als de hond een (grotendeels) witte vacht heeft, of een bleke buikhuid heeft (beide het geval bij mijn hond).

Een belangrijk weetje want mijn aanname was juist dat Mia’s huid vlekken produceerde ter bescherming van haar tere roze huidje, net zoals mijn zomersproeten en zongebruinde huid mij enigszins beschermen tegen verbranding, huidkanker en gevaarlijke stoffen zoals UV-straling. Dat gezegd hebbende; na een overdaad aan zon kleurt Mia’s onderbuik, zoals mijn eigen huid, tijdelijk rood. In beide gevallen geen goed teken dunkt me.

Als de hond in de felle zon niet beschermd wordt met zonnebrandcrème of een T-shirt, zo gaat het artikel verder, kunnen deze vlekken zich mogelijkerwijs ontwikkelen tot huidkanker. De symptomen van door zon veroorzaakte huidkanker kunnen veel lijken op een bacteriële infectie – rode vlekken op de huid, schilfering en jeuk. Met een biopsie kan een dierenarts bevestigen dat kanker aanwezig is (yikes!).

Mogelijke conclusies van dit verhaal: Soms moet je slapende honden wel wakker maken? De tijdelijke, zomerse pigmentvlekken lijken vluchtig en onschuldig maar wellicht is dit toch een gevalletje better safe than sorry?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s